Μικρά σπιτάκια λαϊκής αρχιτεκτονικής, φτιαγμένα από «βολίτζια» και «πλιθάρι», ορθώνονται ανάμεσα στα νέα και αναπαλαιωμένα κτίσματα, σηματοδοτώντας την πορεία του χωριού, από το παρελθόν μέχρι τις μέρες μας. Ιδιαίτερη ομορφιά προδίδουν τα προαναφερόμενα οικοδομήματα λαϊκής αρχιτεκτονικής με τις ξύλινες πόρτες, τα μεγάλα παράθυρα, τα μικρά μπαλκόνια και τις νοικοκυρεμένες εσωτερικές αυλές ,με τις ανθισμένες γλάστρες.

Δημοτικό Σχολείο

Το βλέμμα του επισκέπτη σταματά στο γραφικό σχολείο του χωριού, το οποίο βρίσκεται πάνω σ’ ένα λοφίσκο του χωριού. Ειδικότερα, το δημοτικό σχολείο πλαισιώνεται από μια πλακόστρωτη αυλή, τον πανέμορφο κήπο με τις λεμονιές, τις πορτοκαλιές και τις τριανταφυλλιές, αλλά και γήπεδο καλαθόσφαιρας. Τη γραφικότητα του σχολείου συνθέτουν γαλάζια πατζούρια και πόρτα, φτιαγμένα από ξύλο και μια αμφικλινής κεραμιδένια στέγη. Το σχολείο αποτελείται από δύο αίθουσες, η μια πιθανότατα χτίσμα του 1900, ενώ η άλλη γύρω στο 1944-5, ένα γραφείο και μερικές συμπληρωματικές αίθουσες στο πίσω μέρος της αυλής. Τέλος, στο προαύλιο του σχολείου υπάρχει ένα μικρό ξωκλήσι, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο

Δίπλα από το σχολείο πάνω σε μια πλακόστρωτη αυλή υψώνεται επιβλητικό το ένα εκ των δύο μνημείων ηρώων του χωριού, το χάλκινο άγαλμα του Λάζαρου Γεωργίου. Ο Λάζαρος Γεωργίου, όπως αναγράφεται σε μαρμάρινη πλάκα πλησίον του αγάλματός του, έπεσε μαχόμενος στους βομβαρδισμούς της Μανσούρας στις 8 Αυγούστου 1964. Μερικά βήματα πιο κάτω, βρίσκεται το άλλο μνημείο του χωριού, το «Μνημείο των Πέντε Ηρώων», το οποίο ανεγέρθη εις μνήμη των πεσόντων της 20ης Ιουλίου του 1974. Στο μνημείο υπάρχουν οι χάλκινες προτομές των ηρώων: Τάκη Βασιλείου, Κλείτου Μανδρίδη, Σταύρου Γεωργίου, Χριστόδουλου Χριστοδούλου και Χρίστου Παναγιώτου.

Ακριβώς απέναντι από το μνημείο του Λάζαρου Γεωργίου, μ’ άλλα λόγια στην καρδιά του χωριού, βρίσκεται η νέα εκκλησία του Αγίου Μάμα, η οποία οικοδομήθηκε το 1992 με εισφορές των κατοίκων και φίλων της κοινότητας. Η νέα εκκλησία του χωριού είναι ευρύχωρη, διαθέτει περιποιημένο περίβολο και ένα επιβλητικό καμπαναριό.

Παλιό τουρκικό σχολείο

Επίσης, κατά την περιήγηση στο κέντρο του χωριού, ο επισκέπτης θα συναντήσει καφενεδάκια, παντοπωλείο, τον αθλητικό σύλλογο «Αλαμινός», το κοινοτικό συμβούλιο, το παλιό τουρκικό σχολείο, το τζαμί και το νηπιαγωγείο, το οποίο αρχικά λειτούργησε ως «μονοθέσιο τούρκικο σχολείο». Αξίζει να παρατηρήσει κανείς και τα διάσπαρτα βρυσάκια, στα οποία αναγράφεται η ημερομηνία 1954, μεταφέροντας τον επισκέπτη στην εποχή που οι γυναίκες γέμιζαν τα κανάτια τους από τη βρύση της γειτονιάς.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι λιθόκτιστες καμάρες, καθώς και ο παλιός νερόμυλος, παρόλο που φέρουν έντονα τα σημάδια της εγκατάλειψης. Πρέπει να σημειωθεί πως ο παλιός νερόμυλος, ο οποίος άλλοτε αποτελούσε το κέντρο συγκέντρωσης των σιτηρών του χωριού, θα συντηρηθεί από το Τμήμα Αρχαιοτήτων.

Αναμφισβήτητα, δέος προκαλεί η παλιά εκκλησία του Αγίου Μάμα, η οποία στέκεται ατάραχη πάνω σ’ ένα από τα ψηλότερα σημεία του χωριού. Η συγκεκριμένη εκκλησία, σπουδαίο δείγμα πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού, ανάγεται στα 1600. Το εσωτερικό της κοσμείται από αρχαίες τοιχογραφίες και ένα εξαίσιο τέμπλο. Είναι αξιοσημείωτο πως στη είσοδο της εκκλησίας, στον ίσκιο ενός τεράστιου δέντρου, είναι τοποθετημένη μια πέτρα με αποτυπωμένη τη πατημασιά του Αγίου Μάμα, γνωστή ως «την παθκιά του Άη Μάμα».

Στην άκρη του χωριού ορθώνεται ένα από τα σπουδαιότερα ιστορικά μνημεία του, ο «Πύργος», γνωστός ως «Κούλας», χτίσμα του 15ου αιώνα. Ο Πύργος είναι «ένα στενόμακρο παραλληλεπίπεδο» φτιαγμένο από πέτρα, με ύψος περί τα οχτώ μέτρα. Ο «Κούλας» έχει τύχει ανακαίνισης και συντήρησης προ μερικών δεκαετιών. Πιθανότατα, λειτούργησε ως «παρατηρητήριο των νοτιοανατολικών ακτών της Κύπρου».Η πρόσβαση στο φρούριο φαίνεται πως γινόταν μέσω υπόγειων σηράγγων.

Αναμφισβήτητα, μαγευτική είναι η παραλία του χωριού, η οποία καταφέρνει να προσελκύσει όλο και μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών. Στην παραλία μάλιστα του χωριού, κατά τους θερινούς μήνες, μέσα στο απέραντο της θάλασσας διακρίνονται σκόρπιες ιστιοσανίδες. Η παραλία του χωριού είναι αναπτυσσόμενη, γεγονός που συνδέεται με την ανέγερση του ξενοδοχείου «Aldiana».

Συνοψίζοντας, στην Αλαμινό, ο κάθε επισκέπτης έχει την ευκαιρία να περιδιαβεί στα στενά δρομάκια με τα παραδοσιακά σπίτια, τα βρυσάκια,, τα μνημεία, τις εκκλησίες, το δημοτικό σχολείο και το «Φρούριο». Τέλος, από το χωριό μπορεί κανείς ν’ απολαύσει τη θέα με το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας. Αναμφισβήτητα, μέσα από την περιήγηση στο χωριό, ο κάθε επισκέπτης μπορεί να έρθει σ’ επαφή με πτυχές της ιστορικής πραγματικότητας του χωριού.

Πηγές:
Αλαμινός, Το χωριό μου, Εργασία από τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Αλαμινού, Σχολική Χρονιά 1999-2000, Αλαμινός, Ιούνιος, 2001
Κοινοτάρχης Αλαμινού, κος Αλέξανδρος Δημητρίου.